jólin og ferdalagid
núna er klukkan 6:30 á íslandi og jólin eru byrjud. Hér í brasilíu aftur á móti er klukkan ekki nema 4 og jólin byrja eftir 8 tíma á midnaetti.
Ég er ekki í neinu sérstoku jólaskapi, thad eina sem minnir á jólin er lítid jólatré í stofunni med fáeinum pokkum, thad er mynd af thví á myndasídunni. Foreldrar mínir eru ad missa sig úr mvinnu og stressi, eina fólkid í brasilíu, nema kannski adrir ísframleidendur, thad eru nefninlega allir ad kaupa ís núna á midju sumri og jólunum í thokkabót, búdirnar loka kl 6. Thad er einmitt ekki kalt og á morgun fer ég á strondina. Í gaer fór ég líka ad tjútta, á thorláksmessu já, nei ekki ad labba nidur laugaveginn eda skreyta jólatréid heldur jú ad dansa og tjútta med belga og breta. Já og núna er ég ad blogga, á adfangadag.
Sjáum til hvernig afgangurinn verdur... ég er thó bara bjartsýn, mamma var einmitt ad sýna mér jólaskinkuna og hún lítur ansi vel út verd ég ad segja. Vid forum svo til vinafólks í jólabod í kvold og á morgun og komum svo aftur í hádegismat á annan í jólum til ad klára afgangana (alltaf sama fólkid sem vid forum til sumsé) já og thau búa á strondinni thannig thad verdur bara strondin á hverjum degi jóla takk fyrir.
En núna rétt fyrir jól fór ég í smá ferdalag. Thar ed haett var vid Nordeste ferdina thá ákvad ég ad gera bara mína eigin ferd. Og hér kemur ferdasagan.
Mánudgaskvoldid 11 desember lagdi ég af stad í langferdina med klukkutíma tof. Thannig er mál med vexti ad eftir slysid í Amasón thá hafa allar flugumferdir verid hertar og ollum flugum seinkad ad minnsta kosti um klukkutíma og jafnvel haett vid morg.
Thegar ég kem til São Paulo, nánar tilteki heim til marionnu íslandssystur fae ég mér vidbjódslegan hamborgar og fer ad sofa.
Ég var tvo daga í São Paulo og gerdi ýmislegt á theim tíma, til daemist fór ég í brasilísku verdbréfahollina, BOVESPA, sem var eiginlega bara thad svalasta sem ég gerdi í SP. Nokkrar kirkju, listasofn, garda og verslunarmidstodvar. Já og talandi um verslun thá sagdi Óli, sjálfur fjármálafraedingur fjolskyldunnar, ad ég aetti bara ad kaupa pils og kjóla, thar ed ég hef fengid formlegt leyfi frá sérmenntudum manni thá haetti ég ekkert.
Fimmtudaginn 14 desember flaug ég svo til Fortaleza sem er hofudborg Ceará, thar kom leigubílsstjóri thorpsins sem ég var á leid til ad saekja mig og sýndi mér smá um Fortaleza í leidinni, thad er voda fín borg bara, svipar til Floripa thó svo Floripa sé mun fallegri og ríkari (enda í sudrinu), sídan keyrdi hann mig til Canoa Quebrada og ég elska thann stad og vildi ekki fara.
Canoa Quebrada er lítill krúttlegur og aegilega frumstaedur strandbaer. Á sjounda áratugnum var thetta hippanýlenda, ekkert rafmagn eda rennandi vatn (sem er thó komid núna) og ég kynntist alveg helling af svona fimmtugum hippum, thar á medal alveg aegilega spes listamanni sem eyddi dogunum í ad reyna ad finna út hvar vaeri besti suco de maracujá (ástaraldin djús) og ad mála. Konurnar sem áttu B&B sem ég var á voru líka vodalega hressir gamlir hippar. Fertugir ítalar sem bjugu á sama B&B voru líka athyglisverdir, theirra kenning: thú mátt taka konuna, húsid, hundinn og allt frá ítala, en ekki vínid.
Eftir thessa dvol mína tharna var ég líka ordin eitthvad aegilega hippaleg eins og sumir aettu kannski ad vita. Í canoa gerdi ég nkl ekki neitt og hefdi getad haldid thví áfram thad sem eftir vaeri. Ég vaknadi og bordadi morgunmat, lagdi mig svo adeins í hengirúminu til ad láta morgunmatinn sjatna adeins fór nidrá strond, drakk avaxtadjús og á kvoldin fór ég á lókal barinn med ollum hippunum.
En allt tekur víst enda og svo kom dagurinn thegar ég fór frá Canoa og tl Natal. Leigubílstjórinn hinn sami keyrdi mig thá aftur. Leigubílstjóri thessi var mjog hress náungi á sextugsaldri, pínkulítill med fáar tennur, óskiljanlegan nordeste s-hreim og vildi ódur og uppvaegur sýna mér allt sem mogulegt vaeri og helst ad ég taeki myndir af thví ollu saman svo ég gaeti sýnt hinu fína útlenska fólkinu eins og mér hvad Brasilía vaeri nú falleg.
Á leidinn til Natal keyrdum vidí gegnum eitt thurrsta svaedi Brasilíu og ég aetladi ekki ad trúa thví sem ég sá. Endalaus eydimork med helling af hálfdaudum kraeklutrjám. vid keyrdum yfir agalega margar brýr sem allar hofdu skilti med nafni árinnar, en thad voru bara hvergi neinar ár. Allar thurrar og uppthornadar. annars var thetta ekki mjog kósý leigubílaferd, thessi hluti landsins er ekkert sérlega gódur til ad keyra í, ganga í, taka straetó, vinna fara í skólann eda yfirhofud lifa í vegna thess ad thad er svo ógedslega heitt og sveitt og rakt og vidbjódslegt.
Thegar ég kom svo loksins til Natal var Sunna í skólanumog feimna mamma hennar gaf mér ad borda og sagdi mér ad bída inní herbergi. Thegar Sunna kom urdu fagnadar fundir, their fólust medal anars í íslensku, sudusúkkuladi og slokkvilidsmannadagatali. Seinna hittum vid Kristínu og skemmtum okkur meira med rokket búbbís, guffa og misskildum verdmidum.
Daginn eftir fórum vid til Genipabu, sem er lítill strandbaer rétt fyrir utan Natal, thanga komum vid med bakpoka og ekkert annad. Roltum um í smá stund ad leit ad gistingu sem vid fundum ad lokum og drifum okkur thá bara á kamelbak. Thad skemmtilegasta sem vid gerdum tharna var ad fara á buggy sandoldujeppabíl. Bílstjórinn okkar var eitthvad aegilega gedveikur og lét okkur fávísa íslendingana oftar en einu sinni svo gott sem pissa í bikiníbuxurnar med glaefragangi sínum uppá thessum blessudu sandoldum. Vid fórum líka í loftrassadaemi og skídarassadaemi og náttúrulegan nuddpott. Allt voda, voda gaman ad sjálfssogdu. Auk thessa thá hitutm vid Paris Hilton, Kristín fann hoggorm í sturtunni, sunna fann froska á sama stad og ég fékk ekkert kompaní í sturtunni. Songur, flipp, pitú og forró. Og svo fórum vid bara heim daginn eftir.
Sídasti dagurinn minn í Natal var gódur. Sunna sýndi mér uppáhalds Açaí stadinn sinn (sem er gódur mesmo), vid fórum á strondina svarti punkturinn/útkjálki (praia ponta negra), í risa minjagripamidstod thar sem allt var handgert, ég smakkadi carne do sol sem er alveg hriiiikalega gott og keyptum meiri ótharfa. Flugid mitt var svo kl 4 um morguninn thannig vid sváfum ekki, eda jú í klukkutíma óvart og thad kostadi sko morg moskítóbit.
Thar ed vid hofdum ekki lagt mikla áherslu á svefn allt thetta ferdalag okkar var ég ad vonum lítid therytt á flugvellinum thegr var verid ad mixa í flugunum mínum og ollusaman seinkad. Í flugvélinni var loftraestingin audvitad í botni og mest akkúrat yfir saetinu mínu thar sem ég sat ístutum buxum, stuttermabolog skalf ad reyna ad sofa í fáránlega óthaegilegum flugsaetum. Kom til São Paulo um 9 leitid um morguninn eftir 5 tíma hryllingsflug og thurfi ad bída til 11 til ad komast í flugid. Sem var audvitad seinkad til kl 3:30. Svo ég gerdi mitt besta vid ad sofa í kósý flugvallabidsaetum. Thegar ég loksins komst heim kl 6 um kvoldid bordadi ég pissadi og datt svo sofandi í rúmid mitt án thess ad bursta tennurnar eda neitt og svaf í 15 tíma. Enda búin ad sofa illa í taepa 4 tíma á 2 dogum.
Gledileg jól!
Ég er ekki í neinu sérstoku jólaskapi, thad eina sem minnir á jólin er lítid jólatré í stofunni med fáeinum pokkum, thad er mynd af thví á myndasídunni. Foreldrar mínir eru ad missa sig úr mvinnu og stressi, eina fólkid í brasilíu, nema kannski adrir ísframleidendur, thad eru nefninlega allir ad kaupa ís núna á midju sumri og jólunum í thokkabót, búdirnar loka kl 6. Thad er einmitt ekki kalt og á morgun fer ég á strondina. Í gaer fór ég líka ad tjútta, á thorláksmessu já, nei ekki ad labba nidur laugaveginn eda skreyta jólatréid heldur jú ad dansa og tjútta med belga og breta. Já og núna er ég ad blogga, á adfangadag.
Sjáum til hvernig afgangurinn verdur... ég er thó bara bjartsýn, mamma var einmitt ad sýna mér jólaskinkuna og hún lítur ansi vel út verd ég ad segja. Vid forum svo til vinafólks í jólabod í kvold og á morgun og komum svo aftur í hádegismat á annan í jólum til ad klára afgangana (alltaf sama fólkid sem vid forum til sumsé) já og thau búa á strondinni thannig thad verdur bara strondin á hverjum degi jóla takk fyrir.
En núna rétt fyrir jól fór ég í smá ferdalag. Thar ed haett var vid Nordeste ferdina thá ákvad ég ad gera bara mína eigin ferd. Og hér kemur ferdasagan.
Mánudgaskvoldid 11 desember lagdi ég af stad í langferdina med klukkutíma tof. Thannig er mál med vexti ad eftir slysid í Amasón thá hafa allar flugumferdir verid hertar og ollum flugum seinkad ad minnsta kosti um klukkutíma og jafnvel haett vid morg.
Thegar ég kem til São Paulo, nánar tilteki heim til marionnu íslandssystur fae ég mér vidbjódslegan hamborgar og fer ad sofa.
Ég var tvo daga í São Paulo og gerdi ýmislegt á theim tíma, til daemist fór ég í brasilísku verdbréfahollina, BOVESPA, sem var eiginlega bara thad svalasta sem ég gerdi í SP. Nokkrar kirkju, listasofn, garda og verslunarmidstodvar. Já og talandi um verslun thá sagdi Óli, sjálfur fjármálafraedingur fjolskyldunnar, ad ég aetti bara ad kaupa pils og kjóla, thar ed ég hef fengid formlegt leyfi frá sérmenntudum manni thá haetti ég ekkert.
Fimmtudaginn 14 desember flaug ég svo til Fortaleza sem er hofudborg Ceará, thar kom leigubílsstjóri thorpsins sem ég var á leid til ad saekja mig og sýndi mér smá um Fortaleza í leidinni, thad er voda fín borg bara, svipar til Floripa thó svo Floripa sé mun fallegri og ríkari (enda í sudrinu), sídan keyrdi hann mig til Canoa Quebrada og ég elska thann stad og vildi ekki fara.
Canoa Quebrada er lítill krúttlegur og aegilega frumstaedur strandbaer. Á sjounda áratugnum var thetta hippanýlenda, ekkert rafmagn eda rennandi vatn (sem er thó komid núna) og ég kynntist alveg helling af svona fimmtugum hippum, thar á medal alveg aegilega spes listamanni sem eyddi dogunum í ad reyna ad finna út hvar vaeri besti suco de maracujá (ástaraldin djús) og ad mála. Konurnar sem áttu B&B sem ég var á voru líka vodalega hressir gamlir hippar. Fertugir ítalar sem bjugu á sama B&B voru líka athyglisverdir, theirra kenning: thú mátt taka konuna, húsid, hundinn og allt frá ítala, en ekki vínid.
Eftir thessa dvol mína tharna var ég líka ordin eitthvad aegilega hippaleg eins og sumir aettu kannski ad vita. Í canoa gerdi ég nkl ekki neitt og hefdi getad haldid thví áfram thad sem eftir vaeri. Ég vaknadi og bordadi morgunmat, lagdi mig svo adeins í hengirúminu til ad láta morgunmatinn sjatna adeins fór nidrá strond, drakk avaxtadjús og á kvoldin fór ég á lókal barinn med ollum hippunum.
En allt tekur víst enda og svo kom dagurinn thegar ég fór frá Canoa og tl Natal. Leigubílstjórinn hinn sami keyrdi mig thá aftur. Leigubílstjóri thessi var mjog hress náungi á sextugsaldri, pínkulítill med fáar tennur, óskiljanlegan nordeste s-hreim og vildi ódur og uppvaegur sýna mér allt sem mogulegt vaeri og helst ad ég taeki myndir af thví ollu saman svo ég gaeti sýnt hinu fína útlenska fólkinu eins og mér hvad Brasilía vaeri nú falleg.
Á leidinn til Natal keyrdum vidí gegnum eitt thurrsta svaedi Brasilíu og ég aetladi ekki ad trúa thví sem ég sá. Endalaus eydimork med helling af hálfdaudum kraeklutrjám. vid keyrdum yfir agalega margar brýr sem allar hofdu skilti med nafni árinnar, en thad voru bara hvergi neinar ár. Allar thurrar og uppthornadar. annars var thetta ekki mjog kósý leigubílaferd, thessi hluti landsins er ekkert sérlega gódur til ad keyra í, ganga í, taka straetó, vinna fara í skólann eda yfirhofud lifa í vegna thess ad thad er svo ógedslega heitt og sveitt og rakt og vidbjódslegt.
Thegar ég kom svo loksins til Natal var Sunna í skólanumog feimna mamma hennar gaf mér ad borda og sagdi mér ad bída inní herbergi. Thegar Sunna kom urdu fagnadar fundir, their fólust medal anars í íslensku, sudusúkkuladi og slokkvilidsmannadagatali. Seinna hittum vid Kristínu og skemmtum okkur meira med rokket búbbís, guffa og misskildum verdmidum.
Daginn eftir fórum vid til Genipabu, sem er lítill strandbaer rétt fyrir utan Natal, thanga komum vid med bakpoka og ekkert annad. Roltum um í smá stund ad leit ad gistingu sem vid fundum ad lokum og drifum okkur thá bara á kamelbak. Thad skemmtilegasta sem vid gerdum tharna var ad fara á buggy sandoldujeppabíl. Bílstjórinn okkar var eitthvad aegilega gedveikur og lét okkur fávísa íslendingana oftar en einu sinni svo gott sem pissa í bikiníbuxurnar med glaefragangi sínum uppá thessum blessudu sandoldum. Vid fórum líka í loftrassadaemi og skídarassadaemi og náttúrulegan nuddpott. Allt voda, voda gaman ad sjálfssogdu. Auk thessa thá hitutm vid Paris Hilton, Kristín fann hoggorm í sturtunni, sunna fann froska á sama stad og ég fékk ekkert kompaní í sturtunni. Songur, flipp, pitú og forró. Og svo fórum vid bara heim daginn eftir.
Sídasti dagurinn minn í Natal var gódur. Sunna sýndi mér uppáhalds Açaí stadinn sinn (sem er gódur mesmo), vid fórum á strondina svarti punkturinn/útkjálki (praia ponta negra), í risa minjagripamidstod thar sem allt var handgert, ég smakkadi carne do sol sem er alveg hriiiikalega gott og keyptum meiri ótharfa. Flugid mitt var svo kl 4 um morguninn thannig vid sváfum ekki, eda jú í klukkutíma óvart og thad kostadi sko morg moskítóbit.
Thar ed vid hofdum ekki lagt mikla áherslu á svefn allt thetta ferdalag okkar var ég ad vonum lítid therytt á flugvellinum thegr var verid ad mixa í flugunum mínum og ollusaman seinkad. Í flugvélinni var loftraestingin audvitad í botni og mest akkúrat yfir saetinu mínu thar sem ég sat ístutum buxum, stuttermabolog skalf ad reyna ad sofa í fáránlega óthaegilegum flugsaetum. Kom til São Paulo um 9 leitid um morguninn eftir 5 tíma hryllingsflug og thurfi ad bída til 11 til ad komast í flugid. Sem var audvitad seinkad til kl 3:30. Svo ég gerdi mitt besta vid ad sofa í kósý flugvallabidsaetum. Thegar ég loksins komst heim kl 6 um kvoldid bordadi ég pissadi og datt svo sofandi í rúmid mitt án thess ad bursta tennurnar eda neitt og svaf í 15 tíma. Enda búin ad sofa illa í taepa 4 tíma á 2 dogum.
Gledileg jól!
posted by silla | 4:28 e.h.
|
6 comments
