Langt blogg um amasónferdina
Thá er ég komin frá amasón og thad var sko stud. Takk stelpur mínar fyrir aedislega ferd!Hér kemur ferdasagan:Föstudaginn 19 maí logdum vid Jóhannes (norski skiptineminn) upp í langferd okkar til Amasón (7 tíma ferd) thar sem vid hittum fleirri hressa skiptinema (ákvedna sem ég var thó ogn hraedd vid í byrjun ;P). Meira gerdum vid ekki thann daginn nema borda kjánalega gódan mat á 5 stjornu hótelinu sem vid vorum á. Á thví hóteli hittum ég Jara og Ryan einmitt atvinnufótboltalid frá Curitiba, ójá!
Á laugardeginum fórum vid í heljarinnar baerjarferd, byrjudum á ad fara á markad sem er búinn ad vera tharna í milljón ár og keyptum einhver indíánavopn og skart og laeti. Sídan fórum vid í óperuna sem er alveg hrikalega fallegt rókókó hús sem var byggt á gullöld Manaus (hofudborg Amazonas fylkisins). En gulloldin gekk út á gúmmitréin sem uxu bara í Amasonskóginum, verdid var audvitad rífandi hatt og í Manaus bjuggu alls konar ríkisbubbar sem byggdu sér hallir og sendu fotin sín til evrópu til ad vera thvegin, thraelkudu indíánana og lifdu hátt. Svo var byrjad ad raekta gúmmítréin í Malasíu, Java og á fleiri stodum, verdid hrapadi og greifarnir fluttu frá Manaus til ad skilja borgina eftir til rotnunar. Og vá ef ekki vaeri fyrir thessi gomlu fínu hús myndi ég ekki trúa á thessa gullold.Fólkid tharna er almennt fremur fátaekt en borgin er thó rík thar sem thau flytja út alls konar hluti, fisk, cupaçú nmmi, ávexti og alls konar snedderí. Ég sá hús sem voru bókstaflega graen, rakastigid tharna er ad medaltali 90% svo thad er mjog lífvaenlegt hússveppafungusgródurdaemi.Thessi borg er svo ólík Florianópolis, enda eki skrítid thar sem Floripa er í sudrinu (ríkasti og thróadasti hluti Brasilíu) og túristaborg. Ég get ekki bedid eftir ad fara í nordaustur ferdina thr sem sá hluti landsins er sá fátaekasti. Og eg hef samt séd fátaekt hér. Ég tharf ekki ad fara lengra en fyrir aftan húsid mitt til ad sjá hana. Og fólkid sem býr thar er thó ekkert vodalega fátaekt, thad hefur vinnu og bornin ganga í skóla og allt, thetta er bara laegri stéttin, verkamenn , thjónustukonur, venjulegt fólk sem á samt ekkert vodalega mikid.Komandi frá Íslandi thar sem fátaekt fólk er ekki til er thetta mjog skrítid, thad er svo margt hérna sem kemur mér spánskt fyrir sjónir. Svo ég tali nú ekki um hvad ég verd pirrud og reid yfir sumu t.a.m. kyntháttahatrinu sem ég hef heyrt um og hvad sumu ríka fólkinu finnst um thad fátaeka (thau velja ad vera fátaek vegna thess ad thau nenna ekki ad vinna - svertingjarnir) thad er ekkert verdi ad líta á thá stadreynd ad atvinnuleysisprósentan er há, mjog há, (opinbera talan er 10% en í rauninni er naestum helmingur fólksins án loglegrar vinnu) thad bara er ekki til nóg af storfum fyrir alla!Allavegana frá thessum pirring mínum og aftur ad óperunni,vid vorum svo hepin ad akkúrat thegar vid vorum tharna var aefing í gangi sem vid fengum ad horfa á.Eftir óperuna fórum vid í náttúrusafn thar sem vid skodudum uppstoppada rassfiska (fiskar sem synda upp í kynfaerin og rassinn á fólki sem badar sig nakid, svo tharf ad nota tong til ad ná theim út en thá belgja their út gadda svo their skrapa allt saman í tosingnum), krókódíla, ála, fullt af fiskum, risabjollur og kóngulaer (sem ég hljóp framhjá). Thennan dag fórum vid einnig í mallid og nádum naestum ad missa af rútunni en hlupum gengum allt mallid og nádum í rassinn á henni.Um kvoldid fórum vid svo á Boi Bumbá sýningu, svona dans-trommu-fólk í indíánafotum ad dansa fonkí dansa-flugelda-belju-risastyttu-tónleikadaemi. Thad var sko alveg mangad, er med topp 10 hlutunum sem madur verdur ad gera ádur en madur deyr. Ég aetladi ad kaupa mér indíánabúning afthví ég vard svo heillud af thessu en thad vard víst ekkert úr thví, thví midur - ég hefdi verid svo kúl á bollunum í MH í indíánbúningnum mínum. En kannski fae ég annad taekifaeri.
Á sunnudeginum logdum vid upp til Figueirado, thar tók vid indíánaskírn, vid vorum málud med raudum gaddaávöxt, hent oní einhvern foss og látin leika tré….allt í gódu gamni og hressleikinn í fyrirrúmi. Daginn eftir töltum vid svo um skóginnn, bodudum okkur í fossum, keyptum ógedslegt skíta longu útrunnid bleut nammi og kex og roltum svo aftur um skóginn um nóttina í svartamyrkri ofan í e-h fenum og drullupollum sem gjorsamlega myrtu skóna mína (their thornudu aldrei alminilega og núna er yndislegur rotnunarthefur af theim). Eftir tvaer naetur á thessu saur hóteli med lyktndi herbergjum kóngulóarsturtum og standandi matarhrydjuverkum fórum vid á bátinn. Thad voru tveir bátar og vid íslensku stelpurnar vorum svo snidugar ad frekja okkur á bát med eintómum thjódverjum, thad reddadist samt allt saman enda eru thjódverjar besta fólk.
Á bátnum okkar var líka indíáni sem heitir Guaraná (nafn á amasónávexti og mjog vinsaelum gosdrykk unnum úr ávextinum), hann er sonur indíánahofdingja, býr einhversstadar í skóginum og á 5 konur og 10 born! Svalleiki hans var óhagganlegur!
Gaman ad segja frá í thví samhengi ad vid stelpurnar nádum allar eda flestar ad fella hugi til einvherra handahófsvaldra indíána.
Sumsé eftir ad hafa ordid afhuga mat á hótelinu sem var týnt inní skóginum urdu allar okkar blautustu matarfantasíu ad veruleika á bátnum, mér finnst samt ad vid hefdum átt ad fá ad smakka fleiri exótíska hluti, eina svona stórkostlega skrítna sem vid bordudum var píranafiskur og thurrkadur krókódíll (bragdadist svolítid eins og mix af hardfisk og bragdaufum thurkudum hákarl), sem baedi var thó gott.
Thessir 6 dagar á bátnum eru í frekar mikilli klessu, ég man ekki alveg hvad gerdist á hvada degi . Ég man thó ad vid gistum skóginn á midvikudagin, thad var svona fórum útí skóg, settum upp hengirúm í einhversskonar skýli án veggja, svo gott sem ofan í maurathúfu. Svo voknudum vid í býtid, pokkudum saman og fórum heim í bátinn. Miklar líkur eru líka á thví ad anakondur (kyrkislongur) hafi verid ad hringsóla tharna í kringum okkur stóran hluta naetur thar sem vid sváfum naestum ofan í vatninu sem thaer búa í.
Daginn eftir hoppudum vid í ánna og syntum thar med anakondum og rassfiskum. Thá sokktum vid Birna kanó og komumst ad thví ad íslensku sjómannagenin hafi ekki ratad í okur, já thessi kanó ferd var nsi skrautleg og endadi í panci attaci og mjog lítid fyndunm djók hjá Belo Brasil (ferdaskrifstofan) gaurunum. Vid vorum sumsé tharna oní vatninu í einhverjum gródri thegar their fara ad segja okkur mjog alvarlega ad drífa okkur uppúr afthví tréin séu med gadda og thad séu anakondur og alls konar óged tharna. Ég fae sjokk og bókstaflega hleyp upp í bátinn (minnti mig svolítid á eitt móment hérna um árid thegar ég sló heimsmet í hástokki til ad flýja kindurnar hennar Elfu). Svo erum vid rétt komnar upp í bátinn og í midjum klídum ad telja útlimi og fagna lífsbjorg thegar their byrja ad hlaeja eins og vitfirringar og segja; djóóók, thad eru engar anakondur tharna, got´ya. Ekki kúl!
Thennan dag fórum vid í labbitúr um skóginn med indíánaafkomanda og krónhofdingjanum sem ég var svo hrifin af vegna thess ad hann vissi bókstaflega allt um skóginn og rolti um hann á Havaianas med svedju bundna vid laerid og med vatnsgreitt hár.
Nújaeja hann kenndi okkur sumsé ad byggja skýli úr burknum, kveikja eld úr flugvélaflaki, klifra slétt tré, drekka tré og dró okur svo í gegnum einvherjar mýrar og rusl. Tharn komumst vid líka ad thví ad án svedju er madur daudur madur í frumskóginum. Óhepilegt ad madur má ekki taka med sér svoleidis í flugvélar.
Vid skodudum hvernig 4 gerdid fólks búa í frumskóginum.
Fyrst fórum vid til lítillar fjolskyldu sem býr vid vatnid í strákofum. Thad voru samt ekki indíánar heldur svona vatnafólk er thad kallad.
Svo fórum vid í pínkulítinn bae med svo yndislegum bornum. Thar bjó fólk í pínkulitlum kofum med beljum fyrir utan og einni á flaediskeri.
Thridji baerinn var bara lítill 9.000-10.000 manns, lélegir vegir, ekkert bíó eda súpermarkadur og bara svona hálfgildinsg sjoppur og búdarholur. Thar lobbudum vid um og tókst naestum ad týnast, vid túristarnir skodandi eymdina og takandi myndir eins og fíbbl.
Fundum lókal barinn sem var 1 fm trékofi, tókum mynd af honum. Í thessum bae syntum vid líka med bleikum hofrungum sem var svoleidis hoppndi hresst. Thad sem má telja in í hressleika líka er ferd okkar á MotoTaxi eda mótorhjólaleigubíl thar sem vid vitlausu gringurnar fengum okkur útsýnistúr aftan á mótorhjóli, ég var audvitad svo hraedd fyrst ad ég greip í okumanninn oghélt mér eins og ég aetti lífid ad leysa, thad á sumsé ekki ad gera thad heldur halla sér aftur og halda sér í eitthvad járndrasl og thetta var eitthvad voda óvideigandi..úpps.
Seinasta daginn fórum vid ad hitta indíánaaettbálk. Thad var tvímaelalaust hápunktur ferdarinnar. Fólkid var alveg pínkulítid, mennirnir nádu mér rétt upp ad brjóstum! Töfralaeknirinn (kona) gaf mér indíánanafn, ég heiti Anakah en thad thýdir lítill api. Thetta var pínkulítid thorp, kannski 30 manns sem bjuggu tharna samaní nokkrum strákofum og í midjunni var einn med stór med skólastofu (eda skólabordum og toflu undir thaki án veggja) thar sem bornin laerdu portúgolsku og eitthvad svona snidugt.
Nú tharf ég ad tala um bornin, ó gud bornin. Hvad thau voru falleg og yndisleg og feimin og forvitin. Engin íslensk tölvuleikjahád kókista sykurbrjálud börn.Heldur fallegustu born í heimi sem léku sér ad thví ad búa til hús úr bárujárnsbraki, hoppa í ánna og hlaupa med systkinum sínum 8. Og oll svo indael, engin frekja og hamagangur. Og svo fannst theim svo gaman ad láta taka myndir af sér og sérstakelga ad skod thaer eftirá.
Af moskítóflugum thá var alls ekki mikid af theim tharn, málid er ad vatnid í ánni sem vid vorum á (Rio Negro) er of súrt til ad egginn geti thrifist, jafnvel thegar ég týndi OFF!-inu mínu seinustu dagana og notadi ekki neitt fékk ég ekkert morg bit. En hins vegar fékk ég vidbjódslega mikid af maurabitum, sem var ekki gaman.
Eftir thetta kom ég heim og svaf í 13 tíma!
Myndir: http://s25.photobucket.com/albums/c59/ruglumbull og á eftir adsetja fleiri, og kommentid
Bless. (ef thid viljid meiri díteil sendid mér meil eda reynid ad hitta á mig á msn eda bókum skype fund)
Á laugardeginum fórum vid í heljarinnar baerjarferd, byrjudum á ad fara á markad sem er búinn ad vera tharna í milljón ár og keyptum einhver indíánavopn og skart og laeti. Sídan fórum vid í óperuna sem er alveg hrikalega fallegt rókókó hús sem var byggt á gullöld Manaus (hofudborg Amazonas fylkisins). En gulloldin gekk út á gúmmitréin sem uxu bara í Amasonskóginum, verdid var audvitad rífandi hatt og í Manaus bjuggu alls konar ríkisbubbar sem byggdu sér hallir og sendu fotin sín til evrópu til ad vera thvegin, thraelkudu indíánana og lifdu hátt. Svo var byrjad ad raekta gúmmítréin í Malasíu, Java og á fleiri stodum, verdid hrapadi og greifarnir fluttu frá Manaus til ad skilja borgina eftir til rotnunar. Og vá ef ekki vaeri fyrir thessi gomlu fínu hús myndi ég ekki trúa á thessa gullold.Fólkid tharna er almennt fremur fátaekt en borgin er thó rík thar sem thau flytja út alls konar hluti, fisk, cupaçú nmmi, ávexti og alls konar snedderí. Ég sá hús sem voru bókstaflega graen, rakastigid tharna er ad medaltali 90% svo thad er mjog lífvaenlegt hússveppafungusgródurdaemi.Thessi borg er svo ólík Florianópolis, enda eki skrítid thar sem Floripa er í sudrinu (ríkasti og thróadasti hluti Brasilíu) og túristaborg. Ég get ekki bedid eftir ad fara í nordaustur ferdina thr sem sá hluti landsins er sá fátaekasti. Og eg hef samt séd fátaekt hér. Ég tharf ekki ad fara lengra en fyrir aftan húsid mitt til ad sjá hana. Og fólkid sem býr thar er thó ekkert vodalega fátaekt, thad hefur vinnu og bornin ganga í skóla og allt, thetta er bara laegri stéttin, verkamenn , thjónustukonur, venjulegt fólk sem á samt ekkert vodalega mikid.Komandi frá Íslandi thar sem fátaekt fólk er ekki til er thetta mjog skrítid, thad er svo margt hérna sem kemur mér spánskt fyrir sjónir. Svo ég tali nú ekki um hvad ég verd pirrud og reid yfir sumu t.a.m. kyntháttahatrinu sem ég hef heyrt um og hvad sumu ríka fólkinu finnst um thad fátaeka (thau velja ad vera fátaek vegna thess ad thau nenna ekki ad vinna - svertingjarnir) thad er ekkert verdi ad líta á thá stadreynd ad atvinnuleysisprósentan er há, mjog há, (opinbera talan er 10% en í rauninni er naestum helmingur fólksins án loglegrar vinnu) thad bara er ekki til nóg af storfum fyrir alla!Allavegana frá thessum pirring mínum og aftur ad óperunni,vid vorum svo hepin ad akkúrat thegar vid vorum tharna var aefing í gangi sem vid fengum ad horfa á.Eftir óperuna fórum vid í náttúrusafn thar sem vid skodudum uppstoppada rassfiska (fiskar sem synda upp í kynfaerin og rassinn á fólki sem badar sig nakid, svo tharf ad nota tong til ad ná theim út en thá belgja their út gadda svo their skrapa allt saman í tosingnum), krókódíla, ála, fullt af fiskum, risabjollur og kóngulaer (sem ég hljóp framhjá). Thennan dag fórum vid einnig í mallid og nádum naestum ad missa af rútunni en hlupum gengum allt mallid og nádum í rassinn á henni.Um kvoldid fórum vid svo á Boi Bumbá sýningu, svona dans-trommu-fólk í indíánafotum ad dansa fonkí dansa-flugelda-belju-risastyttu-tónleikadaemi. Thad var sko alveg mangad, er med topp 10 hlutunum sem madur verdur ad gera ádur en madur deyr. Ég aetladi ad kaupa mér indíánabúning afthví ég vard svo heillud af thessu en thad vard víst ekkert úr thví, thví midur - ég hefdi verid svo kúl á bollunum í MH í indíánbúningnum mínum. En kannski fae ég annad taekifaeri.
Á sunnudeginum logdum vid upp til Figueirado, thar tók vid indíánaskírn, vid vorum málud med raudum gaddaávöxt, hent oní einhvern foss og látin leika tré….allt í gódu gamni og hressleikinn í fyrirrúmi. Daginn eftir töltum vid svo um skóginnn, bodudum okkur í fossum, keyptum ógedslegt skíta longu útrunnid bleut nammi og kex og roltum svo aftur um skóginn um nóttina í svartamyrkri ofan í e-h fenum og drullupollum sem gjorsamlega myrtu skóna mína (their thornudu aldrei alminilega og núna er yndislegur rotnunarthefur af theim). Eftir tvaer naetur á thessu saur hóteli med lyktndi herbergjum kóngulóarsturtum og standandi matarhrydjuverkum fórum vid á bátinn. Thad voru tveir bátar og vid íslensku stelpurnar vorum svo snidugar ad frekja okkur á bát med eintómum thjódverjum, thad reddadist samt allt saman enda eru thjódverjar besta fólk.
Á bátnum okkar var líka indíáni sem heitir Guaraná (nafn á amasónávexti og mjog vinsaelum gosdrykk unnum úr ávextinum), hann er sonur indíánahofdingja, býr einhversstadar í skóginum og á 5 konur og 10 born! Svalleiki hans var óhagganlegur!
Gaman ad segja frá í thví samhengi ad vid stelpurnar nádum allar eda flestar ad fella hugi til einvherra handahófsvaldra indíána.
Sumsé eftir ad hafa ordid afhuga mat á hótelinu sem var týnt inní skóginum urdu allar okkar blautustu matarfantasíu ad veruleika á bátnum, mér finnst samt ad vid hefdum átt ad fá ad smakka fleiri exótíska hluti, eina svona stórkostlega skrítna sem vid bordudum var píranafiskur og thurrkadur krókódíll (bragdadist svolítid eins og mix af hardfisk og bragdaufum thurkudum hákarl), sem baedi var thó gott.
Thessir 6 dagar á bátnum eru í frekar mikilli klessu, ég man ekki alveg hvad gerdist á hvada degi . Ég man thó ad vid gistum skóginn á midvikudagin, thad var svona fórum útí skóg, settum upp hengirúm í einhversskonar skýli án veggja, svo gott sem ofan í maurathúfu. Svo voknudum vid í býtid, pokkudum saman og fórum heim í bátinn. Miklar líkur eru líka á thví ad anakondur (kyrkislongur) hafi verid ad hringsóla tharna í kringum okkur stóran hluta naetur thar sem vid sváfum naestum ofan í vatninu sem thaer búa í.
Daginn eftir hoppudum vid í ánna og syntum thar med anakondum og rassfiskum. Thá sokktum vid Birna kanó og komumst ad thví ad íslensku sjómannagenin hafi ekki ratad í okur, já thessi kanó ferd var nsi skrautleg og endadi í panci attaci og mjog lítid fyndunm djók hjá Belo Brasil (ferdaskrifstofan) gaurunum. Vid vorum sumsé tharna oní vatninu í einhverjum gródri thegar their fara ad segja okkur mjog alvarlega ad drífa okkur uppúr afthví tréin séu med gadda og thad séu anakondur og alls konar óged tharna. Ég fae sjokk og bókstaflega hleyp upp í bátinn (minnti mig svolítid á eitt móment hérna um árid thegar ég sló heimsmet í hástokki til ad flýja kindurnar hennar Elfu). Svo erum vid rétt komnar upp í bátinn og í midjum klídum ad telja útlimi og fagna lífsbjorg thegar their byrja ad hlaeja eins og vitfirringar og segja; djóóók, thad eru engar anakondur tharna, got´ya. Ekki kúl!
Thennan dag fórum vid í labbitúr um skóginn med indíánaafkomanda og krónhofdingjanum sem ég var svo hrifin af vegna thess ad hann vissi bókstaflega allt um skóginn og rolti um hann á Havaianas med svedju bundna vid laerid og med vatnsgreitt hár.
Nújaeja hann kenndi okkur sumsé ad byggja skýli úr burknum, kveikja eld úr flugvélaflaki, klifra slétt tré, drekka tré og dró okur svo í gegnum einvherjar mýrar og rusl. Tharn komumst vid líka ad thví ad án svedju er madur daudur madur í frumskóginum. Óhepilegt ad madur má ekki taka med sér svoleidis í flugvélar.
Vid skodudum hvernig 4 gerdid fólks búa í frumskóginum.
Fyrst fórum vid til lítillar fjolskyldu sem býr vid vatnid í strákofum. Thad voru samt ekki indíánar heldur svona vatnafólk er thad kallad.
Svo fórum vid í pínkulítinn bae med svo yndislegum bornum. Thar bjó fólk í pínkulitlum kofum med beljum fyrir utan og einni á flaediskeri.
Thridji baerinn var bara lítill 9.000-10.000 manns, lélegir vegir, ekkert bíó eda súpermarkadur og bara svona hálfgildinsg sjoppur og búdarholur. Thar lobbudum vid um og tókst naestum ad týnast, vid túristarnir skodandi eymdina og takandi myndir eins og fíbbl.
Fundum lókal barinn sem var 1 fm trékofi, tókum mynd af honum. Í thessum bae syntum vid líka med bleikum hofrungum sem var svoleidis hoppndi hresst. Thad sem má telja in í hressleika líka er ferd okkar á MotoTaxi eda mótorhjólaleigubíl thar sem vid vitlausu gringurnar fengum okkur útsýnistúr aftan á mótorhjóli, ég var audvitad svo hraedd fyrst ad ég greip í okumanninn oghélt mér eins og ég aetti lífid ad leysa, thad á sumsé ekki ad gera thad heldur halla sér aftur og halda sér í eitthvad járndrasl og thetta var eitthvad voda óvideigandi..úpps.
Seinasta daginn fórum vid ad hitta indíánaaettbálk. Thad var tvímaelalaust hápunktur ferdarinnar. Fólkid var alveg pínkulítid, mennirnir nádu mér rétt upp ad brjóstum! Töfralaeknirinn (kona) gaf mér indíánanafn, ég heiti Anakah en thad thýdir lítill api. Thetta var pínkulítid thorp, kannski 30 manns sem bjuggu tharna samaní nokkrum strákofum og í midjunni var einn med stór med skólastofu (eda skólabordum og toflu undir thaki án veggja) thar sem bornin laerdu portúgolsku og eitthvad svona snidugt.
Nú tharf ég ad tala um bornin, ó gud bornin. Hvad thau voru falleg og yndisleg og feimin og forvitin. Engin íslensk tölvuleikjahád kókista sykurbrjálud börn.Heldur fallegustu born í heimi sem léku sér ad thví ad búa til hús úr bárujárnsbraki, hoppa í ánna og hlaupa med systkinum sínum 8. Og oll svo indael, engin frekja og hamagangur. Og svo fannst theim svo gaman ad láta taka myndir af sér og sérstakelga ad skod thaer eftirá.
Af moskítóflugum thá var alls ekki mikid af theim tharn, málid er ad vatnid í ánni sem vid vorum á (Rio Negro) er of súrt til ad egginn geti thrifist, jafnvel thegar ég týndi OFF!-inu mínu seinustu dagana og notadi ekki neitt fékk ég ekkert morg bit. En hins vegar fékk ég vidbjódslega mikid af maurabitum, sem var ekki gaman.
Eftir thetta kom ég heim og svaf í 13 tíma!
Myndir: http://s25.photobucket.com/albums/c59/ruglumbull og á eftir adsetja fleiri, og kommentid
Bless. (ef thid viljid meiri díteil sendid mér meil eda reynid ad hitta á mig á msn eda bókum skype fund)
posted by silla | 1:46 e.h.
|
7 comments
